Ransäter ·  Husky's ·  Elanden ·  Sillebotten ·  Geocaching ·  Eiland ·  Overige 

Eilanden

Met de kano verkennen wij het meer Östra silen en een aantal van de vele eilandjes die dit prachtige meer rijk is. Op het grote eiland dat aan de overzijde van het meer tegenover ons huis ligt, vinden we een door trekkers aangelegde kampvuur plaats. Met boomstammen zijn een paar bankjes gemaakt, een hout voorraadje ligt netjes opgestapeld en met stenen is de vuurplaats afgebakend.

Veel van de overige eilanden zijn voorzien van waarschuwingsbordjes, waaruit wij op maken dat deze eilanden voor mensen verboden gebied zijn in verband met broedende vogels. Op sommige plaatsen zie je ook inderdaad nesten die op de rotsen zijn gebouwd. De eilanden zijn verder zo dicht begroeid dat je niet goed kunt zien of er nog veel meer vogelpaartjes hun nesten hebben gebouwd.

de kano tochtHet blijft dag en nacht licht in deze tijd van het jaar (juli) en dat biedt natuurlijk weer perspectieven voor wat avontuurlijke ondernemingen later op de avond. Na het avondeten wordt de kano volgepakt met survival materiaal (koekjes, drinken, chips, snoep) en gaan de meiden samen met het buurmeisje en de twee buurjongens op weg naar het onbewoonde eiland. Op het eiland worden moderne versies van verstoppertje cq tikkertje gespeeld: politie&boefje en smokkelaartje. Als ouders wil je toch graag de bevestiging hebben dat de club van zes zich gedraagt zoals men in Zweden (en daarbuiten) van je verwacht: netjes. Wij gaan met de auto naar de overzijde van het meer, op zoek naar een cache die daar moet liggen. Na enig zoekwerk aan de rand van het meer komen we tot de conclusie dat de cache zeer waarschijnlijk bovenaan de rotshelling van ±25 mtr plonsligt en niet onderaan, waar wij dus staan. Jammer, maar helaas. Wij besluiten de muggen en vooral de knoeten (soort micro vliegende piranha's) te trotseren en verschuilen ons gewapend met camera en telelens aan de oever, vlakbij het zojuist door de club van zes overvallen eiland. We kunnen de bewegingen op het eiland prachtig volgen en zien hoe de kinderen op slinkse wijze van de ene naar de andere kant van het eiland trekken, met op de achtergrond de zoekende bewakers. De jongste wordt op een bepaald moment betrapt door twee meiden en hem rest bijna geen andere keuze dan een noodsprong, die hij met een nat pak moet bekopen. De meiden liggen vanzelfsprekend in een deuk van het lachen. Een avond lang spelen op je eigen onbewoond eiland, dat klinkt bijna te mooi om waar te zijn.

Als wij 's avonds een keer op de verande voor het huis zitten, zien wij op verschillende plekken rookpluimen uit het bos of vanaf eilandjes naar boven komen. Dat brengt ons op het idee om eens uit eten te gaan op een onbewoond eiland. We halen in de supermarkt voorgebraden kippenpoten, stukken zalm, sla en aardappelen. Op een avond pakken we dit alles tesamen met het nodige droge hout in de kano en vertrekken richting het inmiddels bekende eiland. We meren aan bij de kampvuur plaats en leggen een mooi kampvuur aan.
Als de fik er goed in zit, leggen we een rooster over het kampvuur en zetten daarop de pan met de zalm (het zou namelijk wel erg vervelend zijn als de overheerlijke stukken zalm in het vuur belanden) en we braden de kip en de aardappelen. Of het door de entourage komt, of doordat het eten hier misschien gewoon wat minder uit de bio-industrie afkomstig is, weten we niet, maar wat ons betreft verdient dit eiland minstens één Michelin ster.Kip, ...... het meest veelzijdige ...... stukje vlees!