Ransäter ·  Husky's ·  Elanden ·  Sillebotten ·  Geocaching ·  Eiland ·  Overige 

Sillebotten

Woning SillebottenVoor de tweede week verhuizen we naar een woning in het plaatsje Sillebotten, 20 minuten rijden vanaf Årjäng en vanaf Ransäter ongeveer twee uur rijden. Onze tweede bestemming was op voorhand al bestempeld tot een droomhuis. De foto's op internet toonde een nieuw huis met een fenomenaal uitzicht over het meer Östra Silen. Niets bleek minder waar. Alhoewel je er via internet niet achter komt dat er 6 nieuwbouwwoningen bij elkaar staan, is de locatie echt top! De woningen staan enkele tientalle meters uit elkaar op een helling, met inderdaad een prachtig uitzicht. Aan de achterkant van de woning bevindt zich een dicht bos. Het hebben van Nederlandse buren was zelfs wel prettig, omdat de meiden het goed konden vinden met de 3 buurkinderen. En dit land blijkt dan ineens mogelijkheden te bieden die je thuis niet zo snel tegen komt.

In het kleine haventje, gelegen naast het strandje aan de noordzijde van het meer, lag een bij de woning behorende Canadese kano. Er staat tevens een klein houten huisje, dat alle charmes van het land Zweden in zich heeft. Het huisje heeft geen slot op de deur en binnen vind je een paar stoelen, een sauna en een douche. Electriciteit is ook aanwezig. Dit huisje kan door iedereen gebruikt worden, mits je het ook weer achter laat in de staat waarin je het aan trof: keurig netjes.

Door het Allemansrecht (Allemansrätten), heb je als toerist ongekende vrijheden die zeer sterk samengevat neer komen op: verstoor niets en verniel niets. Je mag overal zonder toestemming komen en je mag zelfs overal maximaal 24 uur kamperen. Langer mag alleen in overleg met de grondeigenaar. Privégrond in de directe omgeving van een woning, landbouwgrond en privéterrein waar de eigenaar het betreden verboden heeft zijn de enige uitzonderingen. Toilet in het bosHet land faciliteert de toeristen ook door middel van eenvoudige tot luxe voorzieningen die je 'in the middle of nowhere' ineens tegen komt. Zo troffen wij tijdens een wandeling door een ruig bosgebied ineens een toilet aan. De meeste toiletten in Zweden zijn nog traditioneel: een hokje, een plank met een gat er in en meestal met een portret van het koninklijk paar aan de wand er boven. Naast het gat zit soms zelfs een tweede gat met hetzelfde doel. Dat poept een stuk gezelliger, zeker als het buiten 20 graden vriest. Op de grond staat een emmer met zaagsel, dat dient als strooigoed. Het toilet dat wij hier aan troffen was echter van een moderne soort en voorzien van een soort schoorsteentje en (chemisch?) reservoir. Omdat wij van de andere kant kwamen dan het paadje dat naar het toilet toe liep, was het een erg vreemde gewaarwording. Honderd meter verder was echter een shelter, waar dit toilet dus bij hoorde. Vanuit de shelter kijk je uit over het mooie meer en is er plaats gemaakt voor een kampvuur. In Zweden mag je vrijwel overal een kampvuur aanleggen, uiteraard met de nodige voorzorgsmaatregelen. Je mag dit echter niet in tijden van grote droogte en niet op rotsblokken of stenen plateau's, omdat hierdoor blijvende schade ontstaat. Voor het vuur mag je al het gevallen hout gebruiken.

Trekkershut SillebottenAls wij op een avond op zoek gaan naar onze favoriete elanden in het bos achter de woning, komen we bovenop de berg een trekkershut tegen. Deze hut is heel compleet, er staat een eethoek, een bed en een hele rij logboekjes. Wederom verbazen wij ons over de schoonheid van dit alles. Letterlijk en figuurlijk. Een stukje verderop in het bos staat een ander soort huisje, waar zich ieder jaar wat wredere tafrelen afspelen. De tafel is bekleed met een schattig Winnie de Pooh tafelkleedje, alsof er zo een verjaardagspartijtje binnen kan komen. Aan de wand hangen een paar foto's, waaronder die van een albino eland en vele houten bordjes waarop de namen van de jagers staan gebrand.

In het bos heb je continue het gevoel dat je van achter iedere boom bespied wordt, maar hoe je ook kijkt, er is geen beweging te zien. Na enige tijd is het echter bingo: we zien een eland door het bos wandelen die onmiddellijk stil gaat staan als wij dat ook doen. We kunnen wat foto's maken, hetgeen wel vrij lastig is door de vele takken tussen ons en hem of haar. Aan rustig handmatig scherp stellen denk je in de haast natuurlijk pas als je weer thuis bent.

GlaskogenEen uurtje rijden vanaf Sillebotten ligt het natuurreservaat Glaskogen. Dit natuurreservaat ligt in het westen van Värmland. Deze streek is een van de mooiste van Varmland en de flora en fauna zijn er rijk en afwisselend: tientallen kilometers lange zwefpaden en waterwegen, zowel voor lange als zeer korte tochten, doorkruisen het hele gebied. Hier vindt u uw eigen dromerig meertje om te vissen of te zwemmen. En er is geen gevaar voor gedrang in het bos. Het hele reservaat strekt zich uit over 28.000 ha, met ongeveer 300 km zwerfpaden. In dit gebied gaan wij op zoek naar één van de caches en ontdekken zo dat ook dit weer een plaats is waar je met één bezoekje echt geen genoegen neemt. Er is vanaf de camping in het reservaat ook een route die met wandelwagen of rolstoel gemaakt kan worden.

In de hele week in Sillebotten, zijn er twee dagen met slecht weer. We besluiten om één van die dagen te gebruiken om Oslo te bezoeken. En natuurlijk ook een beetje om Noorwegen aan het rijtje van landen waar we een cache hebben gevonden toe te voegen. De waarschuwing van Wolfgang, dat Oslo alleen maar heel veel geld kost en verder niet zo bijster bijzonder is, slaan we in de wind. Niet zo verstandig, zou achteraf blijken. HolmenkollenDoordat de reistijd wat tegenvalt, zijn we pas aan het einde van de ochtend in Oslo. We wandelen wat rond en brengen via de metro ook een bezoek aan de skischans Holmenkollen. Een plek met prachtig uitzicht over Oslo! De souvenirs winkel had nog wel een verrassing in petto. De pin automaat weigerde twee keer dienst en dus werd er met Zweedse kronen betaald, die uiteraard tegen een alles behalve scherpe koers konden worden ingewisseld. Bij thuiskomst in Nederland bleek echter de foutmelding op de pinautomaat niet zo ernstig voor Holmenkollen BV, want er was twee keer afgeschreven. Zo wordt een toch al zeer duur dagje Oslo (veruit de duurste van de hele vakantie), een beetje overdreven. Gelukkig werd na enkele mailtjes naar Noorwegen en actie vanuit onze bank het teveel betaalde teruggestort. Hulde.
We zoeken in Oslo, twee haltes verder dan de skischans, ook de rodelbaan van Oslo. Dat blijkt echter een winterrodelbaan te zijn en we worden een beetje voor 'idioten' aangezien, om midden in de zomer op zoek te gaan naar een rodelbaan. Het weer is misschien niet zo best, maar sneeuw ... ? De rodelbanen die we kennen in Nederland (Valkenburg), Duitsland en Oostenrijk zijn 'Summerrodelbanen' en die is er in Oslo dus niet. Met pakweg de helft van het jaar sneeuw is dit waarschijnlijk ook niet nodig, maar ja als zomergast voorzie je dat niet. Om de teleurstelling weg te spoelen, bezoeken we maar een Mac in het centrum van Oslo. Voor een bezoekje aan het Viking museum is het helaas net te laat geworden. De zoektocht heeft ons wat teveel tijd gekost en we vinden het zonde om in een kwartier langs de Vikingschepen te rennen. We hebben ons al meer dan voldoende als toerist gedragen en de toeristenindustrie gesponsord. We besluiten in een winkel ons avondmaal uit te zoeken, uit de vele vitrines vol met heerlijke vis en daarmee het bezoekje Oslo af te sluiten.

Op de terugweg, vlakbij de grens met Zweden, scoren we op de valreep nog een cache. Het blijft grappig om te zien dat het geocachen ver van ons bekende terrein op exact dezelfde manier verloopt. Een smerig tupperware doosje met vochtig logboekje en natuurlijk de souvenirs.